يازغۇچى:: تىلەك

ىر مىللەتنىڭ تىلى ئۆز نۆۋىتىدە شۇ مىللەتنىڭ تارىخىدۇر . بىر مىللەتنىڭ تارىخىغا نىسبەتەن ئۇستىخان – سۆڭەك ، قەبرە – كېپەنلەرگە قارىغاندا تېخىمۇ جانلىق بىر پاكىت باركى ، ئۇ بولسىمۇ دەل ئۇلارنىڭ تىلىدۇر

ئۇلاردىكى بۇ چۈشەنچە «دۈشمەننى تونۇش» ئۇقۇمىدىن دۈشمەننىڭ قۇدرىتىنى تونۇشقا ئۆزگىرىپ بارغان، ئۇنىڭ قولىنىڭ ھەر يەرگە سوزۇلۇپ بارالايدىغانلىقى غايىۋى دەرىجىدە چوڭ كۆرۈشكە ئايلىنىپ قالغان بولۇپ، ئۇلارنىڭ ئەندىشىسىنىڭ زور قىسمى پەقەتلا تاپقان تەرگىنىنىڭ ئازلاپ كەتمەسلىكى ياكى شەخسىي ئىستەكلىرىدىن سىرتىغا سەرپ قىلىنىپ قالماسلىقىدىن ئىبارەت. ئۇلار ئۈچۈن مىللىتىنىڭ قىرىلىشى، ۋەتىنىنىڭ بايلىقلىرىنىڭ خىتايلارنىڭ ئولجا قىلىنىشى ئانچە چوڭ ئىشمۇ ئەمەس. چۈنكى ئۇنىڭ نەزىرىدە خىتاي كۈچ – قۇدرەت جەھەتتە يېڭىلمەس ئابىدە.

دېمەك ئەمدىكى ۋەزىپە پۇر باجىننى «سۆزلىتىش» ئىدى .19- ئەسىردە ياشىغان رۇس يازغۇچىسى گوگۇل «ھەرقانداق خەلقنىڭ ئۆتمۈشى توغرىلىق ھېكايە ، ئەپسانە، چۆچەكلىرىمۇ ئۇنتۇلغاندا ، ئۇلار توغرىلىق شۇ خەلىققە تەئەللۇق بىناكارلىق ۋە باشقا ماددىي بۇيۇملار كۆپلەپ ئۇچۇر يەتكۈزىدۇ» دەپ كۆرسەتكەنىدى . پۇرباجىندىن ئىبارەت بۇ سىرلىق قەلئە تېپىشماقنى يىشىش

مىللەت ئىزچىل ھالدا شالغۇتلاشتۇرۇلۇش، ماڭقۇرتلاشتۇرۇلۇش ۋە ئەبجەش تەلقىنلەرنى قوبۇل قىلدۇرۇلۇشتىن ئىبارەت ئۈچ چوڭ ھەرىكەتنىڭ نىشان ئوبيېكتى بولۇپ كەلدى. بۇلار ئىچىدە شالغۇتلاشتۇرۇش بىر پۈتۈن خىتاي مائارىپىنىڭ نىشانى بولغان بولسا، ماڭقۇرتلاشتۇرۇش مەمۇرىيەت سىستېمىسىنىڭ، ئەبجەش تەلقىنلەر بولسا، ئومۇم خەلقنىڭ ھەرقايسى قاتلاملىرىنىڭ ئاڭ – ئىدىيەسى،