يازغۇچى:: تىلەك

ئىنسانىيەت تارىخىدا بىر خىل غەلىتە روھىي يۇقۇملۇق كېسەللىك باركى، ئۇ ۋاباغا ئوخشاش قەرەللىك ھالدا قوزغىلىپ، ئەقىللەرنى زەھەرلەپ تۇرىدۇ. بۇ كېسەلگە گىرىپتار بولغان بىر ئۇچۇم كىشىلەر، ئۆز خەلقىنىڭ بىرلىكىنى پارچىلاش ۋە مىللەتنىڭ ئېتىقادىغا زىيانكەشلىك قىلىشتەك ئەبگالىقلىرىغا قارىماي، ئۆزىنى «ھەقىقەتنىڭ بىردىنبىر بايراقدارى» دەپ جاكارلاش خاھىشىغا ئىگە

«ۋاي ئىسىت، نېمىدەپ سېنى تۇغقاندىمەن!؟
نېمىدەپ ئاق سۈت بېرىپ باققاندىمەن!؟
شۇمىدى سەندىن يېتەر ئەلگە ۋاپا؟
بالىمەس، بولدۇڭغۇ يۇرتقا بىر بالا!»

ھۆكۈمالاردىن بىرىگە «كىشىنىڭ ۋاپادارلىقى نېمە بىلەن ئۆلچىنىدۇ ۋە بۇنى نېمىگە ئاساسلىنىپ بىلگىلى بولىدۇ؟»، دەپ سوئال قويۇلدى. ھۆكۈما جاۋاب بەردى: «ئۇنىڭ ۋەتىنىگە (يۇرت – ماكانلىرىغا) بولغان ئوتتەك سېغىنىشىدىن، ئۆتۈپ كەتكەن ۋاقتىغا قاراپ ئۆكۈنۈشىدىن بىلگىلى بولىدۇ».

تاتار قۇماندانى گازان خان مۇسۇلمانلارنىڭ ۋەتەن تۇپراقلىرىنى ئىستىلا قىلغان چاغدا ئۇنىڭ مۇسۇلمانلارنى ۋە سۇلتاننى  گازان خانغا قارشى ئاللاھ تەئالا يۇلىدا جىھا قىلىشقا رىغبەتلەندۇرۇشى ئۇنىڭ قەھرىمانلىقىنى ئەڭ گۈزەل شەكىلدە ئىپادىلەپ بىرىدۇ. ئۇ گازان خان بىلەن ئۇچىراشقان، ئۇنى ئاشكارا ئەيىپلىگەن ۋە قارشى چىققان.